Ogłoszenia parafialne

Dziś Kościół się cieszy kanonizacją dwóch świętych Patronów ludzi młodych: Carla Acutisa i Pier Giorgio Frassatiiego. Ta uroczystość pięknie wpisuje się w obchody Jubileuszu Nadziei Kościoła Katolickiego. Obaj  święci pozostawili po sobie niezatarte świadectwo wiary, które inspiruje młodzież na całym świecie do dążenia do świętości.

Karol Acutis

Karol Acutis, wł. Carlo Acutis (ur. 3 maja 1991 w Londynie, zm. 12 października 2006 w Monzy) – włoski uczeń liceum w Mediolanie, internauta na rzecz Eucharystii, błogosławiony Kościoła katolickiego.

Karol Acutis urodził się 3 maja 1991 w Londynie, gdzie jego rodzice Andrea i Antonia, z domu Salzano, mieszkali z powodów zawodowych. Ojciec jego był zatrudniony w banku inwestycyjnym, Lazard Brothers. Jednym z jego przodków był polski ziemianin i dyplomata, Jan Perłowski (1872–1942), którego to wnuczką jest Maria Henrietta Perłowska (ur. 1939) – babka Carlo Acutisa. Gdy rodzina powróciła do Mediolanu, miał 5 miesięcy. W 1995 r., kiedy Karol miał cztery lata, umarł jego dziadek ze strony matki. Wkrótce potem starzec miał się wnukowi przyśnić, prosząc go o modlitwę, skoro znajdował się w czyśćcu. Dziecko skierowało swe pytania na tematy nadprzyrodzone do swej polskiej niańki, która przekazała mu, według wiary katolickiej, o co tu chodziło i jak się ma modlić.

W wieku 7 lat Carlo wyraził pragnienie przystąpienia do pierwszej komunii świętej. Rodzice udali się do lokalnego biskupa i po naradzie, stwierdzono, iż miał na tyle zrozumienia by przystąpić do sakramentu Eucharystii. Uroczystość miała miejsce w klasztorze św. Ambrożego (SantAmbrogio ad Nemus) w Mediolanie. Potem kiedy już chodził do gimnazjum jezuickiego, rozpoczął praktykę codziennego uczestnictwa w Eucharystii oraz cotygodniowej spowiedzi świętej.

Oprócz zainteresowań typowych dla młodych ludzi, np. życia towarzyskiego, podróżowania, gry w football, grania na saksofonie, był autorem stron internetowych o cudach eucharystycznych i o świętych katolickich[12]. Eucharystię nazywał „autostradą do nieba”. Był popularnym i pilnym wychowankiem mediolańskiego Liceum im. Leona XIII o profilu klasycznym.

Jego życiowym mottem były słowa: „Wszyscy rodzą się jako oryginały, ale wielu umiera jako kserokopie”.

Tydzień przed swoją śmiercią dowiedział się w szpitalu, że grypa, na którą rzekomo chorował okazała się białaczką. Choroba, która u niego miała ostry przebieg, rozwinęła się bardzo szybko[14]. 12 października 2006 zmarł, ofiarowując swoje życie za papieża i Kościół. Został pochowany w Asyżu. 6 kwietnia 2019 ciało przeniesiono do kościoła Matki Bożej Większej w tym samym mieście.

Proces beatyfikacyjny rozpoczęto w archidiecezji mediolańskiej w 2013. 5 lipca 2018 papież Franciszek zatwierdził dekret o heroiczności jego cnót, a 21 lutego 2020 zatwierdził cud za jego wstawiennictwem, otwierając drogę do beatyfikacji, która nastąpiła w bazylice św. Franciszka w Asyżu 10 października 2020.

Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 12 października.

Od momentu beatyfikacji, jego grób w kościele Matki Boskiej Większej jest miejscem pielgrzymek wielu osób.

/źródło:Karol Acutis / 

 

Pier Giorgio Frassati

Urodził się 6 kwietnia 1901 r. w Turynie, stolicy Piemontu, jako syn Alfreda Frassatiego, założyciela i właściciela liberalnego dziennika „La Stampa” oraz Adelajdy z domu Ametis, artystki malarki. Ojciec był agnostykiem „od niego nie słyszeliśmy nigdy ani słowa przeciwko Kościołowi” (Luciana Frassati), mama natomiast tak była określana przez Lucianę – siostrę Pier Giorgia – „mama i jej siostra, które za nic w świecie nie opuściłyby mszy w niedzielę czy święta, nie wchodziły do kościoła ot tak, na krótki pacierz, nie przystępowały do komunii z potrzeby serca, nigdy nie widziano, żeby która z nich uklękła do modlitwy. Religia złożona z gotowych, utartych zadań, powtarzanych przez całe życie…”. Pier Giorgio wychowywał się więc w rodzinie, którą można określić powierzchownie praktykującą, mimo to, od wczesnych lat przejawiał wyjątkowo silne przywiązanie do Boga.

Modlitwa, komunia, adoracja, były nieodłącznymi elementami życia Pier Giorgia. Kochał góry. Studiował na wydziale Inżynierii Górniczej. Twierdził, że chce nieść Chrystusa górnikom ciężko pracującym pod ziemią. Zmarł 4 lipca 1925 r.

„Pier Giorgio Frassati może być śmiało uważany – chociaż jeszcze nie wyniesiony na ołtarze – za patrona, za duchowego przewodnika młodzieży akademickiej, również i w tym, obecnym pokoleniu.”

(Z homilii wygłoszonej przez kard. Wojtyłę w bazylice oo. Dominikanów w Krakowie na zakończenie rekolekcji akademickich, dnia 27 marca 1977 r.)

/ źródło: Kim był? – bł. Pier Giorgio Frassati /